فهرست افعال بي‌قاعده :نامنظم

در جدول زير مهمترين و رايجترين افعال بي‌قاعده به همراه معني آنها آورده شده است. بديهي است تعداد افعال ياد شده بيشتر از اين مقدار است، اما چون يادگيري آنها براي زبان‌آموزان چندان الزامي نيست، از ذکر آنها خودداري شده است.

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

ضمايم پرسشي (Question Tags)

ضمايم پرسشي پرسشهاي کوتاهي هستند که به انتهاي يک جمله (در انگليسي محاوره‌اي) افزوده مي‌شوند.

به جملات زير دقت کنيد:

• You are a teacher, aren't you?
    (شما يك معلم هستيد، اينطور نيست؟)

• Farhad works hard, doesn't he?
    (فرهاد سخت کار مي‌کند، اينطور نيست؟)

در مثالهاي بالا aren't you و doesn't he ضمايم پرسشي هستند.

قواعد ساختن ضمايم پرسشي

1- ضمايم پرسشي از دو کلمه ساخته مي‌شوند: يک ضمير فاعلي پس از يک فعل کمکي:

2- فاعل آن با فاعل جمله اصلي مطابقت مي‌کند:

• Jim plays football, doesn't he?

• The students will be arriving soon, won't they?

3- فعل کمکي آن با فعل کمکي جمله اصلي مطابقت مي‌کند، با اين تفاوت که:

الف- اگر جمله اصلي مثبت باشد، «ضميمه پرسشي» منفي، و اگر جمله اصلي منفي باشد «ضميمه پرسشي» مثبت خواهد بود.

• It wasn't an interesting film, was it?

• They will finish their job, won't they?

• You wouldn't tell anyone, would you?

ب- اگر هيچ نوع فعل کمکي در جمله اصلي وجود نداشت از does، do و يا did (با توجه به زمان جمله) استفاده مي‌کنيم:

• She plays the piano, doesn't she?

• You look well today, don't you?

• You sold your car, didn't you?

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

قيدها

از قيدها براي اضافه کـردن اطلاعاتي بـه يک عبارت استفاده مي‌شود. همچنين قيدها مي‌توانند به يک کلمه ديگر از جمله به يک صفت يـا قيد ديگر نيز اطلاعاتي اضـافه کننـد کـه در ايـن صورت معرف (modifier) ناميده مي‌شوند.

انواع قيد

قيود اقسام مختلفي دارند که در اينجا به پنج نوع متداول آنها اشاره مي‌شود:

1- قيد حالت:

well, how, quickly, slowly, hard, fast, angrily, ...

• The children are playing happily.
  (بچه‌ها دارند با خوشحالي بازي مي‌کنند)

• Snails crawl very slowly.
  (حلزونها خیلی به آرامی می‌خزند)

2- قيد مکان:

up, down, there, here, above, below, near, ...

• How long have you been waiting here?
  (شما چه مدتي اينجا منتظر بوده‌ايد؟)

3- قيد زمان:

today, yet, still, recently, soon, now, then, ...

• You can stay with us until then.
  (تا آن موقع مي‌توانيد با ما بمانيد)

4- قيد مقدار:

very, too, so, quite, much, rather, ...

• They are not really my parents.
  (آنها واقعاً والدين من نيستند)

5- قيد تکرار:

twice, sometimes, often, always, never, ...

• Sometimes I write to him.     
  (گاهي به او نامه مي‌نويسم)

جاي قيدها

سه جا يا مکان اصلي براي قيدها وجود دارد:

1- در ابتداي عبارت (قبل از فاعل) (ابتدايي)
 

2- در ميانه جمله (مياني):

الف) بعد از اولين فعل معين:
 

ب) پس از فعل be:
 

ج) اگر فعل معيني وجود ندارد، قبل از فعل مسندي (قابل صرف):
 

3- در انتهاي عبارت (پاياني):
 

در جدول زير متداولترين مکان قيدها در جملات نشان داده شده است:
 

ساختار قيد

از لحاظ فرم و ساختار مي‌توان قيدها را به سه دسته طبقه بندي کرد:

1- قيدهايي که با اضافه کردن ly به يک صفت ساخته مي‌شوند، مانند:

slow → slowly
brave → bravely
quick → quickly

2- قيدهايي که همان ساختار صفات را دارا هستند، يعني هم مي‌توانند به صورت قيد به کار روند و هم به صورت صفت. برخي از مهمترين آنها عبارتند از:

just, well, right, far, forward, early, hard, straight, pretty, little, fast, late, left, backward, deep, direct, near, wrong

3- قيودي که اصلاً ارتباطي با صفات ندارند. مانند:

so, now, very, there, here, too, as, quite

چند نکته املايي

گفتيم که بسياري از قيدها با اضافه شدن ly به يک صفت ساخته مي‌شوند. اما هميشه به اين سادگي نيست:

1- y در انتهاي کلمه به i تبديل مي‌شود:

gay → gaily

2- e در انتهاي کلمه همچنان باقي مي‌ماند:

strange → strangely

ولي چند استثنا وجود دارد:

true → truly
due → duly
whole → wholly

3- در صفاتي که به able يا ible ختم مي‌شوند، e در انتهاي کلمه حذف مي‌شود و y جاي آن را مي‌گيرد:

probable → probably
possible → possibly

4- صفاتي که به يک حرف با صدا و يک L ختم مي‌شوند، طبق روش معمول ly مي‌گيرند:

actual → actually
general → generally

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

صفات

صفات کلماتي هستند که کيفيت و چگونگي افراد، اشياء، مکانها و ... را بيان مي‌کنند. صفت تنها يک حالت دارد؛ يعني اينکه با اسم مفرد يا جمع، مذکر يا مؤنث بطور يکسان بکار مي‌رود:

a young man/woman

young men/women

اما تنها موارد استثناء، صفات this و that مي‌باشند که پيش از اسامي جمع به these و those تبديل مي‌شوند:

this book - those books,  that boy - those boys

مکان صفات

صفت‌ها مي‌توانند در موقعيت‌ها و جاهاي مختلفي در يک جمله ظاهر شوند که در زير به مهمترين اين موقعيت‌ها اشاره مي‌شود:

1- قبل از يک اسم:

a good man, an old car, the green carpet

گاهي بيش از يک صفت، اسمي را توصيف مي‌کنند:

a good young man,  the beautiful green carpet

2- پس از فعل be:

• You are beautiful.

• She is fat.

• The bus is late.

بجز فعل be، افعال ديگري نيز مانند seem، look، become و stay مي‌توانند قبل از صفت قرار بگيرند:

• It looks interesting. (جالب به نظر مي‌رسد.)

• It is becoming sunny. (هوا دارد آفتابي مي‌شود.)

3- پس از the، که در اين صورت کلمه اصلي يک عبارت اسمي محسوب مي‌شود:

the young جوانان

the old پيران

the dead مردگان

the English انگليسي‌ها

(براي کسب اطلاعات بيشتر به موارد کاربرد حرف تعريف معين (the) مراجعه کنيد.)

4-بعد از برخي افعال، يک صفت مي‌تواند به دنبال مفعول بيايد:

صفت

مفعول

فعل

فاعل

secret. her past kept She mad. me is driving The noise lucky. myself consider I angry. him made Her behaviour

ترتيب صفات

مي‌دانيم که صفت‌ها معمولاً قبل از اسم مي‌آيند، اما اگر بيش از يک صفت اسمي را توصيف کنند، در اينصورت صفتها معمولاً به ترتيب خاصي قرار مي‌گيرند. هر چند ترتيب قرار گيري صفت‌ها پيش از يک اسم هميشه ثابت نيست، اما جدول زير به شما کمک مي‌کند تا نحوه‌ی جاگيري کلي آنها را ياد بگيريد:

6

جنس

5

مليت

4

رنگ

3

سن

2

اندازه

1

بيان عقيده يا احساس

flower     yellow     beautiful a nurse   Indian   young   handsome that tables wooden       big   those cat   Persian white old     an

صفات تفضيلي و عالي

بيشتر صفت‌ها مي‌توانند هر دو حالت تفضيلي (با افزودن -er يا more) و عالي (با افزودن -est يا most) را داشته باشند. در ادامه نحوه ساخت هر دو حالت را خواهيد آموخت.

تفضيلي

عالي

large بزرگ

larger بزرگتر the largest بزرگترين

tall بلند

taller بلندتر the tallest بلندترين

beautiful زيبا

more beautiful زيباتر the most beautiful زيباترين

1- نحوه ساخت صفات تفضيلي:

الف- با افزودن -er به انتهاي صفات يک هجايي:

old, older

bright, brighter

ب- با افزودن more به ابتداي صفات چند هجايي:

difficult, more difficult

interesting, more interesting

2- نحوه ساخت صفات عالي:

الف- با افزودن -est به انتهاي صفات يک هجايي

old, oldest

bright, brightest

ب- با افزودن the most به ابتداي صفات چند هجايي:

difficult, the most difficult

interesting, the most interesting

صفات نامنظم

تفضيلي

عالي

good

better the best

bad

worse the worst

far

further the furthest

little

less

the least

many

more

the most

much

more

the most

old

older/elder

the oldest/eldest

چند نکته املايي

1- صفاتي که به y ختم مي‌شوند، حتي اگر چند هجايي باشند نيز از همان قواعدي استفاده مي‌کنند که براي صفات يک هجايي بکار مي‌روند، اما بايد توجه داشته باشيد که در اينصورت موقع اضافه کردن er و est،‌ اy به i تبديل مي‌شود:

pretty, prettier, prettiest

happy, happier, happiest

funny, funnier, funniest

2- هنگام اضافه کردن er يا est به انتهاي صفات يک هجايي که داراي يک حرف با صدا هستند و به يک حرف بي‌صدا ختم مي‌شوند (مانند big)، حرف بي‌صداي آخر تکرار مي‌شود:

big, bigger, biggest

sad, sadder, saddest

hot, hotter, hottest

fat, fatter fattest

ولي اگـر صفتي داراي بيش از يـک حرف صدادار بود، در ايـن صـورت حرف بي‌صداي آخر تکـرار نمي‌شود:

great, greater, greatest

3- صفاتي که به e ختم مي‌شوند، هنگام اضافه کردن er يا est، اe خود را از دست مي‌دهند:

blue, bluer, bluest

large, larger, largest

strange, stranger, strangest

مقايسه

1- صفت قياسي همتراز: براي مقايسه افراد، مکان‌ها، اشياء و ...، وقتيکه هيچ تفاوتي ميان آنها وجود نداشته باشد از ساختارهاي زير استفاده مي‌کنيم:

• I'm as happy as you. (من به اندازه تو خوشحال هستم.)

• Farhad is almost as tall as his father. (فرهاد تقريباً به بلندي پدرش است.)

• Our house is not as expensive as your house. (خانه ما به گراني خانه شما نيست.)

• A cheetah is not so dangerous as a lion.(يوزپلنگ به اندازه شير خطرناک نيست.)

2- صفت قياسي تفضيلي: براي مقايسه دو شخص، دو چيز و ... از صفت تفضيلي به همراه کلمه than استفاده مي‌شود:

• She looks younger than my mother.
  (از مادرم جوانتر به نظر مي‌رسد.)

• I think writing is easier than speaking.
  (گمان مي‌کنم نوشتن از صحبت کردن راحت‌تر است.)

• The man on the right is taller than the man on the left.
  (مرد سمت راستی از مرد سمت چپی بلندتر است.)

2- صفت قياسي عالي: براي مقايسه بيش از دو شخص يا دو چيز از صفت عالي استفاده مي‌شود:

• He's the oldest teacher in our school.
  (او مسن ترين معلم مدرسه ماست.)

• It must be the most expensive car in the world.
  (اين بايد گرانترين اتومبيل جهان باشد.)

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

افعال کمکی (معین)

افعال کمکی یا معین  (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار می‌گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی می‌باشد.

افعال کمکی را می‌توان به دو دسته تقسیم نمود:
 

ویژگیهای افعال کمکی

الف) افعال کمکی اصلی

حالت سوم شخص مفرد (-s form)، گذشته ساده و اسم مفعول (قسمت سوم فعل) آنها نامنظم (بی قاعده) است:
 

ب) افعال کمکی وجهی

1- در حالت سوم شخص مفرد (بر خلاف افعال معمولی) -s نمی‌گیرند:

• She can play the piano quite well. (not: She cans ...)

• He must work harder. (not: He musts ...)

2- در جملات پرسشی و منفی، از فعل کمکی دیگری استفاده نمی‌کنند:

• What would you buy if you won the lottery?
  (not: What did you would buy ...)

3- هیچگاه to بعد از آنها قرار نمی‌گیرد (به استثنای ought to و used to):

• You should phone the police immediately. (not: you should to phone ...)

4- هیچگاه -ed یا -ing نمی‌گیرند:

 musting, musted

5- هیچگاه با همدیگر به کار برده نمی‌شوند:

• I might could wash the car.

قابلیت های مختلف افعال کمکی

1- برای منفی کردن یک جمله کافی است پس از فعل کمکی، not اضافه کنید و یا از حالت مخفف آن استفاده کنید:

 She will come → She will not (won't) come.

2- برای پرسشی کردن یک جمله، فعل کمکی را قبل از فاعل جمله قرار دهید:

 She will come → Will she come?

3- گاهی می‌توان فعل اصلی پس از فعل کمکی را حذف کرد به شرط آنکه معنی آن (با توجه به شرایط) واضح باشد:

• 'Will she come tonight?' 'No, she can't.' (='she can't come.')

• 'I've never been to China. Have you?'

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

افعال مجهول (the passive voice)

در جملات معلوم (active)، فاعل به عامل يا کننده عمل فعل دلالت دارد. در واقع ما از افعال معلوم براي بيان اينکه فاعل چه کاري را انجام دهد استفاده مي‌کنيم. به اين مثالها توجه کنيد:

• The dog chased the cat. (سگ گربه را دنبال کرد)

• My father built this house in 1960. (پدرم اين خانه را در سال 1960 ساخت)

ولي جملات مجهول (passive) به ما اين اجازه را مي‌دهند که کسي يا چيزي را که کننده يا انجام دهنده عملي نيست (غير عامل) در جاي فاعل قرار دهيم. در واقع از افعال مجهول براي بيان اينکه چه عملي بر روي فاعل اتفاق مي‌افتد، استفاده مي‌شود:

• The cat was chased by the dog. (گربه توسط سگ دنبال شد)

• This house was built in 1960. (اين خانه در سال 1960 ساخته شد)

هنگام استفاده از حالت مجهول، توجه داشته باشيد که در اغلب موارد اينکه چه کسي يا چه چيزي عمل را انجام مي‌دهد نا معلوم يا بي‌اهميت است. مثلاً در جمله زير اينکه چه کسي اتاق را تميز مي‌کند براي گوينده اهميتي ندارد:

• This room is cleaned every day. (اين اتاق هر روز تميز مي‌شود)

ولي اگر بخواهيم بيان کنيم که چه کسي (يا چه چيزي) آن عمل را انجام داده است، در اين صورت بايد از حرف اضافه by استفاده کنيم:

ساختار

بطور کلي براي ساخت صيغه مجهول فعل معلوم، فعل to be را به همان زمان فعل معلوم مي‌آوريم و اسم مفعول همان فعل را به آن مي‌افزاييم:

• معلوم: Somebody cleans this room every day.

• مجهول: This room is cleaned every day.

• معلوم: He bought this car last week.

• مجهول: This car was bought last week.

در جدول زير مي‌توانيد فهرست افعال معلوم و معادل مجهول آنها را ملاحظه کنيد:

زمان

معلوم

مجهول

حال ساده

keeps
نگه مي‌دارد

is kept
   نگهداري مي‌شود

حال استمراري

is keeping
دارد نگه مي‌دارد

is being kept
در حال نگهداري شدن است

گذشته ساده

kept
نگه داشت

was kept
نگهداري شد

گذشته استمراري

was keeping
داشت نگه مي‌داشت

was being kept
در حال نگهداري شدن بود

حال کامل

has kept
نگه داشته است

has been kept
نگهداري شده است

گذشته کامل

had kept
نگه داشته بود

had been kept
نگهداري شده بود

آينده

will keep
نگه خواهد داشت

will be kept
نگهداري خواهد شد

شرطي

would keep
نگه مي‌داشت

would be kept
نگهداري مي‌شد

شرطي کامل

would have kept
نگه داشته بودند

would have been kept
نگهداري شده بود

مصدر

to keep
نگه داشتن

to be kept
نگهداري شدن

مصدر حال کامل

to have kept
نگه داشتن

to have been kept
نگهداري شدن

وجه مصدري اسم مصدر

keeping
نگهداري

being kept
نگهداري شدن

منبع جدول: کتاب آموزش و خودآموز گرامر انگليسي آکسفورد، ترجمه حسن اشرف‌الکتابي

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

ضماير (فاعلي، مفعولي، ملکي، انعکاسي و...)

ضمير کلمه‌اي دستوري يا گرامري است که جانشين يک اسم يا عبارت اسمي مي‌شود. ضميرها انواع مختلفي دارند که مهمترين آنها عبارتند از: ضماير فاعلي، مفعولي، ملکي، انعکاسي، اشاره‌اي، نامعين، نسبي و سؤالي که از اين ميان ضماير فاعلي، مفعولي ملکي و انعکاسي جزو ضماير شخصي به حساب مي‌آيند.

• ضماير فاعلي

• ضماير مفعولي

• ضماير ملكي و صفات ملكي

• ضماير انعكاسي

• ضماير ديگر

ضماير فاعلي

جمع

مفرد

we I

اول شخص

you you

دوم شخص

they

he, she, it

سوم شخص

ضماير مفعولي

اگر چه اين ضماير را ضماير مفعولي مي‌ناميم، اما آنها به جز در جاي مفعول در هر جاي ديگري هم مي‌توانند قرار بگيرند، مثلاً بعد از فعل يا بعد از يک حرف اضافه:

• Our teacher was angry with us. (معلممان از دست ما عصباني بود.)

• Give me a ring tomorrow. (فردا به من زنگ بزن.)

• When he comes in, please tell him I phoned.
  (هر وقت آمد، لطفاً به او بگوييد که من زنگ زدم.)

• I'm older than you. (من از تو بزرگترم.)

• 'I'm hungry.'  'Me too.' («من گرسنه‌ام.»  «من هم همينطور.»)

ضماير ملكي و صفات ملكي

ضماير ملكي و صفات ملكي نشان مي‌دهند که چه چيزي به چه کسي تعلق دارد.

    (I)

(you)

(he) (she) (it) (we) (they)

صفات ملکي

my your his her its our their

ضماير ملکي

mine yours his hers - ours theirs

توجه داشته باشيد که صفات ملکي هميشه قبل از يک اسم مي‌آيند (به همين دليل صفت ناميده مي‌شوند) ولي ضمير ملکي جانشين صفت ملکي+اسم مي‌شود و مي‌تواند به تنهايي به عنوان فاعل، مفعول و ... قرار بگيرد (به همين دليل ضمير ناميده مي‌شود).

چند مثال:

• This is my book. (اين كتاب من است.)
  This book is mine. (اين کتاب مال من است.)

• This is her purse. (اين کيف اوست.)
  This is hers. (اين مال اوست.)

• Are those your pens? No, these are his. (ضمير ملکي)

ضماير انعکاسي

کلماتي که به -self و -selves ختم مي‌شوند ضماير انعکاسي ناميده مي‌شوند و عبارتند از:

توجه داشته باشيد که در ضماير انعکاسي عمل به فاعل جمله برمي‌گردد و در واقع مفعول همان فاعل است:

• He cut himself. (خودش را زخمي کرد.)

• You should be ashamed of yourself. (بايد از خودت خجالت بکشي.)

• Help yourselves. (از خودتان پذيرايي کنيد. )

• We blame ourselves.  (ما خودمان را مقصر مي‌دانيم.)

استفاده از ضماير انعکاسي براي تأکيد

از ضماير انعکاسي مي‌توان براي تأکيد روي يک اسم، ضمير يا عبارت اسمي استفاده کرد که در اين حالت بعد از آنها در جمله قرار مي‌گيرند:

• I can do it myself. (من خودم مي‌توانم اين کار را انجام دهم.)

• We can repair the roof ourselves. (ما مي‌توانيم خودمان سقف را تعمير کنيم.)

• The film itself wasn't very good but I liked the music.
   (خود فيلم خيلي خوب نبود ولي از موسيقي آن خوشم آمد.)

ضماير ديگر

1- ضماير اشاره‌اي، شامل: these، that، this و those.

مثال:

• Is this your T-shirt?

2- ضماير نسبي، شامل: when ،whom ،whose ،who ،that ،which و where.

مثال:

• The school that I went to is in the centre of the city.

3- ضماير پرسشي، شامل: when، where، why، what، who و whatever.

مثال:

• What time is it?

4- ضماير دوطرفه، شامل each other و one another:

مثال:

• They love each other.

5- ضماير نامعين، شامل none، nobody، nothing، someone، somebody، something، anyone، anybody، anything و no one:

مثال:

• Nobody knew what to do.

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0